17/4/11

Άστρο του πρωινού - Νίκος Παπάζογλου-Θανάσης Παπακωνσταντίνου


Στίχοι: Διασκευή του Θανάση Παπακωνσταντίνου πάνω σε ένα τραγούδι των Ινδιάνων Paunnee της Β. Αμερικής,μεταφρασμένο από τον Άρη Δικταίο, εκδ. Γκοβόστη
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Άστρο θαμπό του πρωϊνού
για χάρη αγρυπνούμε.
Η αναπνοή μας σου μιλά
κι οι βράχοι κρυφακούνε,
άστρο του πρωϊνού!

Το φως σου από ουρανό
απόμακρο το στέλνεις
άστρο θαμπό του πρωϊνού
που τη ζωή μας φέρνεις
άστρο του πρωϊνού!

Άστρο θαμπό του πρωϊνού
βλέπουμε να σιμώνεις
κι όσο έρχεσαι λαμπρύνεσαι,
το φως σου δυναμώνεις,
άστρο του πρωϊνού!

Ένα λοφίο πορφυρό
φορώντας πλησιάζεις,
αστέρι, που πριν έρθεις καν,
άστρο μου φέυγεις πάλι
άστρο του πρωϊνού!

Άστρο θαμπό του πρωϊνού
για χάρη σου αγρυπνούμε
και τούτη η μέρα ας μας βρει
μ' αυτούς που αγαπούμε,
άστρο του πρωϊνού!

O Νίκος Παπάζογλου (Θεσσαλονίκη 20 Μαρτίου 1948 - 17 Απριλίου 2011) ήταν μουσικός, ερμηνευτής, δισκογραφικός παραγωγός.
Ξεκίνησε την καριέρα του την δεκαετία του '60 παιρνώντας από τους Olympians και τους Zealot. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τους Διονύση Σαββόπουλο, Μανώλη Ρασούλη και Νίκο Ξυδάκη. Έγινε ευρέως γνωστός με το δίσκο του Μανώλη Ρασούλη, Η εκδίκηση της γυφτιάς. Από την παραγωγή αυτή του Σαββόπουλου, μαθαίνουμε ότι το παρατσούκλι του ήταν «push-pull», λόγω των τεχνικών του γνώσεων. Χαρακτηριστικό του Παπάζογλου ήταν το κόκκινο φουλάρι που φορούσε στο λαιμό σε όλες του τις εμφανίσεις.
Τραγούδια του τραγούδησαν πολλοί μεγάλοι Έλληνες τραγουδιστές και επίσης στήριξε αρκετούς στα πρώτα τους βήματα μέσα από το στούντιό του. Ο Παπάζογλου πέθανε από καρκίνο στις 17 Απριλίου 2011, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του συνεργάτη του Μανώλη Ρασούλη.
From Wikipedia

R.I.P.

DESERT OF DESTRUCTION


JOY OF DESTRUCTION from Xaver Xylophon on Vimeo.


Und der Haifisch, der hat Zähne,
Und die trägt er im Gesicht.
Und Macheath, der hat ein Messer,
Doch das Messer sieht man nicht.
And the shark, it has teeth,
And it wears them in its face.
And Macheath, he has a knife,
But the knife one doesn't see.
 
from http://www.likecool.com/




 

14/4/11

Leonard Cohen-Sisters of Mercy

...genius...master of the unfulfilled...




Oh the sisters of mercy, they are not departed or gone.
They were waiting for me when I thought that I just can't go on.
And they brought me their comfort and later they brought me their song.
Oh I hope you run into them, you who've been travelling so long.

Yes you who must leave everything that you cannot control.
It begins with your family, but soon it comes around to your soul.
Well I've been where you're hanging, I think I can see how you're pinned:
When you're not feeling holy, your loneliness says that you've sinned.

They lay down beside me, I made my confession to them.
They touched both my eyes and I touched the dew on their hem.
If your life is a leaf that the seasons tear off and condemn
they will bind you with love that is graceful and green as a stem.

When I left they were sleeping, I hope you run into them soon.
Don't turn on the lights, you can read their address by the moon.
And you won't make me jealous if I hear that they sweetened your night:
We weren't lovers like that and besides it would still be all right,
We weren't lovers like that and besides it would still be all right.

Leonard Cohen's  official website


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...